Chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS)
Fibromyalgie
Idiopathische omgevingsintolerantie
Prikkelbare darmsyndroom (IBS)
Functionele dyspepsie
Chronische idiopathische misselijkheid
Globus syndroom
Chronisch hyperventilatiesyndroom
Atypische pijn op de borst
Chronisch Whiplash Syndroom
Chronische rugpijn
Chronische pelvische pijn
Atypische gezichtspijn
Temporomandibulaire dysfunctie (TMD)
Tinnitus
Fantoompijn


  • Steeds meer onderzoek wijst uit dat functionele syndromen gepaard gaan met een verstoorde stressfysiologie en een afwijkende interoceptie in het centraal zenuwstelsel. Dit laatste betekent dat lichamelijke signalen door de hersenen op een abnormale manier verwerkt, geïnterpreteerd en bewust gemaakt worden.

    De etiologie van functionele syndromen is zeer complex en tot op heden nog niet volledig uitgeklaard. Bij Tumi Therapeutics baseren we de behandeling op de meest actuele internationale wetenschappelijke kennis, alsook op eigen onderzoeksbevindingen (zie ‘publicaties’).

    De behandeling is voornamelijk gericht op het reguleren van de ontregelde stressfysiologie, aanpakken van instandhoudende factoren, en het trainen van een efficiënter prefrontaal inhibitievermogen.


  • Chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS)

    We spreken van CVS wanneer je last hebt van ernstige aanhoudende of telkens terugkerende vermoeidheidsklachten, die niet aanzienlijk verbeteren door rust en ook niet het gevolg zijn van voortdurende inspanning. Deze vermoeidheidsklachten bestaan tenminste zes maanden en er is geen structureel, organische verklaring voor te vinden. De vermoeidheid heeft geleid tot een forse afname van vroegere niveaus van sociaal, professioneel en/of persoonlijk functioneren. Om te beantwoorden aan de criteria voor CVS dienen er tenminste vier van volgende symptomen aanwezig te zijn: post-exertionele malaise, geheugen- of concentratieproblemen, slaapproblemen, spierpijn, gewrichtspijn zonder roodheid of zwelling, keelpijn, hoofdpijn, gevoelige lymfeklieren (CDC criteria).

    Andere klachten die geobserveerd kunnen worden, zijn:

    Buikpijn, alcoholintolerantie, opgeblazen buik, pijn in de borst, chronische hoest, diarree, duizeligheid, droge ogen of mond, oorpijn, onregelmatige hartslag, kaakpijn, ochtendstijfheid, misselijkheid, nachtelijk zweten, kortademigheid, tintelingen, gewichtsverlies, prikkelbaarheid, angst, depressieve gevoelens, paniekaanvallen, hyperventilatie, …


  • Fibromyalgie

    Fibromyalgie wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van een wijdverspreide pijn, een abnormale pijnverwerking, slaapproblemen, vermoeidheid en vaak ook stemmingswisselingen. Mensen met fibromyalgie hebben deze klachten (bijna) dagelijks naast andere klachten, zoals ochtendstijfheid, tintelingen of verdoofd gevoel in handen en voeten, hoofdpijn, maag-darmproblemen, concentratie- en geheugenstoornissen, en pijnlijke maandstonden. Deze klachten dienen tenminste drie maanden aanwezig te zijn en kunnen niet verklaard worden door een andere medische diagnose.


  • Idiopathische omgevingsintolerantie

    (elektrogevoeligheid, multipele chemische sensitiviteit, sick building syndrome)

    Idiopathische omgevingsintolerantie betreft syndromen in verband met omgevingsfactoren met als gemeenschappelijk kenmerk vergelijkbare, niet-specifieke symptomen die medisch onverklaarbaar blijven en waarvan de effecten nadelig zijn voor de gezondheid van de personen.

    Er bestaan verschillende subgroepen die op te splitsen zijn in functie van de uitlokkende triggers van de klachten:

    • Elektrogevoeligheid: hoogspanningslijnen, radars, telecommunicatie-antennes, computers, gsm’s en telefoon, verlichting, wifi, elektrische huishoudapparaten, …
    • Multipele chemische sensitiviteit: chemische stoffen en geuren (bv. schoonmaakmiddelen, verzorgingsproducten, parfums, tabaksrook, luchtverfrissers, verf, lijm, medicijnen, uitlaatgassen, insecticiden, synthetische toevoegingen in voedsel, geur van nieuwe bekleding, rookgassen, papier, inkt, plastiek, rubber, ….)
    • Sick Building Syndrome: specifiek gebouw

    Er is geen echte specificiteit van de symptomen naargelang van de bron. De klachten zijn gelijkaardig over de verschillende subgroepen heen en kunnen zeer divers zijn:

    • Dermatologische klachten zoals roodheid, branderig gevoel, eczeem, tintelingen, irritatie, huiduitslag, jeuk, droogheid, …
    • Vermoeidheid
    • Hoofdpijn
    • Duizeligheid
    • Hartkloppingen
    • Slaapstoornissen
    • Spierpijn
    • Gastro-intestinale klachten (bv. misselijkheid, buikpijn, opgeblazen gevoel, …)
    • Druk op de borst
    • Ademnood
    • Geheugen- en concentratiestoornissen
    • Angst

    De klachten kunnen zeer dramatische gevolgen hebben voor het sociaal en professioneel functioneren van de persoon in kwestie. Vaak wordt het hele leven ingericht rond het vermijden van blootstelling. Hierdoor kan de persoon werkonbekwaam worden en in een sociaal isolement geraken. Er kunnen financiële problemen optreden wegens verhuizingen en het telkens aanpassen van de woning. Het onbegrip van de professionele en familiale omgeving en het niet-erkennen door de medische wereld kunnen dit isolement nog verder versterken.


  • Prikkelbare darmsyndroom (IBS)

    Het prikkelbare darmsyndroom wordt in de volksmond ook wel ‘spastische darm’ of ‘spastisch colon’ genoemd. Het wijst op klachten van het gastro-intestinaal stelsel die vooral lijken op te treden na inname van voedsel of in tijden van stress.

    Er is sprake van het prikkelbare darm syndroom wanneer je gedurende minstens drie maanden continu of met tussenpauzen (minstens drie dagen per maand) buikpijn of een onaangenaam gevoel in de buik hebt, met daarbij één of meer van de volgende klachten (ROME III criteria):

    • De buikpijn vermindert na defaecatie
    • Het begin van de abdominale klachten hangt samen met een verandering in de frequentie van de ontlasting
    • Het begin van de abdominale klachten hangt samen met een verandering in de vorm van de ontlasting

    Andere klachten die vaak voorkomen, zijn: een wisselend ontlastingspatroon (meer dan drie keer per dag of minder dan drie maal per week, geregeld diarree en/of verstopping of een afwisseling van beide), een abnormale vorm van de ontlasting (zacht of waterig, of zeer hard), wijzigingen in de manier van ontlasten (abnormaal persen, loze aandrang of het gevoel van dat er nog iets achter gebleven is na de ontlasting), slijm zonder bloed in de ontlasting, bij drukken op de buik een pijnlijke en gevoelige dikke darm, vermoeidheid, hoofdpijn, misselijkheid, verteringsproblemen, opgeblazen gevoel in de buik, brandend maagzuur, pijn in de rug of zij, winderigheid, herhaaldelijk boeren, spierpijn, klachten bij het plassen, pijn tijdens het vrijen, braken, stemmingswisselingen, slaapproblemen, paniekaanvallen, …

    Er bestaan 4 hoofdtypes van het prikkelbare darmsyndroom:

    • IBS – D : Diarree is het hoofdsymptoom
    • IBS – C: Constipatie is het hoofdsymptoom
    • IBS – M: Constipatie en diarree wisselen elkaar af
    • IBS – U: ‘Unsubtyped’, kan symptomen van elk van bovenstaande categorieën insluiten

    Om de diagnose ‘prikkelbare darmsyndroom’ te kunnen stellen, moeten de klachten tenminste zes maanden geleden begonnen zijn. Men dient gedurende drie van die zes maanden te voldoen aan de criteria.


  • Functionele dyspepsie

    Je lijdt aan functionele dyspepsie wanneer je gedurende minstens drie maanden tijdens de laatste zes maanden last hebt gehad van één of meer van onderstaande symptomen:

    • Een vol en opgezet gevoel na een maaltijd
    • Weinig kunnen eten per maaltijd
    • Maagpijn
    • Brandend gevoel in de maag

    en dit zonder bewijs van orgaanaantasting die een verklaring zou kunnen bieden voor deze symptomen (Rome III criteria).


  • Chronische idiopathische misselijkheid

    Je lijdt aan chronische idiopathische misselijkheid wanneer je gedurende minstens drie maanden tijdens de laatste zes maanden last hebt gehad van hinderlijke misselijkheid, meermaals per week, die meestal niet gepaard gaat met overgeven en dit zonder bewijs van orgaanaantasting die een verklaring zou kunnen bieden voor de misselijkheid (Rome III criteria).


  • Globus syndroom

    Je lijdt aan het globus syndroom wanneer je gedurende minstens drie maanden tijdens de laatste zes maanden last hebt gehad van een aanhoudend of steeds terugkerend gevoel van een prop of een vreemd voorwerp in de keel te hebben. De sensatie komt voor tussen de maaltijden en gaat niet gepaard met dysfagie (moeite met slikken) of odynofagie (pijn tijdens het slikken). De symptomen kunnen niet verklaard worden door gastro-oesofageale reflux of slokdarmproblematiek (Rome III criteria).


  • Chronisch hyperventilatiesyndroom

    Hyperventilatie kan aanvalsgewijs optreden met zeer sterke lichamelijke reacties. Zo’n hyperventilatie-aanvallen worden vaak als zeer beangstigend ervaren en men spreekt in dat geval van acute hyperventilatie.

    Hyperventilatie kan echter ook in een meer chronische vorm optreden waarbij je in lichte mate gedurende meerdere uren hyperventileert. Deze vorm is vaak moeilijker herkenbaar. Allerlei tussenvormen komen ook voor.

    In tegenstelling tot acute hyperventilatie zijn de klachten bij het chronische hyperventilatiesyndroom vaak diffuus en minder hevig, omdat het lichaam zich meestal aan de gewijzigde condities aanpast. De klachten lijken voortdurend aanwezig in het dagelijks leven. Bij de chronische vorm zijn de basiswaarden van PCO2 in het bloed lager dan normaal en heeft men niet veel nodig om in een hypocapnische toestand te geraken. Het woord ‘chronisch' bij chronische hyperventilatie duidt op het continue karakter van lagere PCO2 waarden. Het betekent niet dat jouw klachten niet verholpen kunnen worden.

    Voor de concrete symptomen van hyperventilatie klik hier ‘Hyperventilatieklachten’.


  • Atypische pijn op de borst

    Het betreft plotseling opkomende pijn in de borstkas (thorax), die ten onrechte kan verward worden met angina pectoris of een hartinfarct, terwijl daarvoor geen aanwijzingen te vinden zijn bij een elektrocardiografie (ECG) of bloedonderzoek. De pijn kan verder niet verklaard worden door een andere diagnose zoals bv. overbelaste spieren, maag- en slokdarmaandoeningen, costochondritis, borstvliesontsteking, longembolie, of intercostaalneuralgie. Atypische pijn op de borst is stress-gerelateerd en kan vaak verklaard worden door hyperventilatie.

    Kenmerkend is een moeilijk te omschrijven ongemakkelijk gevoel in de borst. Soms wordt het ervaren als drukkende, zeurderige pijn of als een ‘strakke band rond de borst’. De pijn heeft meestal geen duidelijke locatie en kan tot enkele uren aanhouden. Soms wordt atypische pijn op de borst ingeluid door een plotselinge scherpe of stekende pijn ergens in de borst (meestal voor op de borst of aan de linkerkant).


  • Chronisch Whiplash Syndroom

    Het whiplash syndroom is een verzamelnaam voor allerlei symptomen die kunnen optreden na een plotselinge bruuske heen-en-weerbeweging van het hoofd en de nek. Het treedt voornamelijk op bij (auto-) ongevallen, met name bij aanrijding van achteren of van de zijkant (whiplashongeval).

    Als typische klachten van het acute whiplash syndroom (WAD I/II) worden omschreven:

    • pijn in de nek, soms uitstralend naar het achterhoofd, de schouders en de armen
    • een stijve nek en beperking van de beweging
    • hoofdpijn, vooral in het achterhoofd, soms uitstralend naar het voorhoofd

    Minder vaak komen voor:

    • klachten over het zien, het gehoor, oorsuizen, duizeligheid en misselijkheid
    • tintelingen en een doof gevoel van de handen
    • klachten over het geheugen, moeheid en autonome functies

    Bij 40 tot 66% van de mensen die een whiplash hebben doorgemaakt, gaan deze klachten vanzelf voorbij na drie maanden.

    Wanneer echter de klachten na 3 maanden nog niet voorbij zijn, spreekt men van het chronisch whiplash syndroom (ook wel langdurig whiplash syndroom, laat whiplashsyndroom of het post whiplashsyndroom genoemd).

    Naast bovenvermelde klachten wordt de chronische vorm getypeerd door een uitgesproken vermoeidheid, geheugen- en concentratiestoornissen, alsook somberheid, nervositeit en emotionele labiliteit.


  • Chronische rugpijn

    Men spreekt van chronische rugpijn wanneer permanente rugpijn langer dan drie maanden onafgebroken aanwezig is.

    Het verschil tussen acute en chronische pijn is de signaalfunctie. Pijn geeft ons het signaal dat er iets verkeerd loopt in ons lichaam. We weten dan dat ons lichaam in gevaar is. Dankzij het pijngevoel kunnen we ingrijpen en de oorzaak van de pijn wegnemen. Chronische pijn heeft meestal geen signaalfunctie meer.

    Twee processen die vaak een rol spelen bij het chronisch worden van rugpijn zijn overmatige spieractiviteit en bewegingsangst.


  • Chronische pelvische pijn

    Men spreekt van chronische pelvische pijn wanneer permanente of steeds terugkerende pijn in het kleine bekken bij mannen of vrouwen langer dan zes maanden aanwezig is (IASP richtlijnen). Het betrokken systeem kan urologisch, gynaecologisch, anorectaal, musculair of neurologisch van aard zijn.


  • Atypische gezichtspijn

    Je lijdt aan atypische gezichtspijn wanneer de pijn dagelijks aanwezig is gedurende het grootste deel van de dag. Bij aanvang is de pijn beperkt tot een gedeelte van het gelaat, meestal aan een zijde van de nasolabiaalplooi (plooi tussen neus en mond) of de kin. Later kan de pijn uitbreiden naar boven- of onderkaak en het uitgebreider gebied van het gelaat of de nek. Er is geen sprake van sensibiliteitsverlies of andere fysieke symptomen en aanvullend onderzoek (zoals o.a. röntgenfoto’s van gelaat, kaak, en thorax) laat geen afwijkingen zien (IHS criteria).


  • Temporomandibulaire dysfunctie (TMD)

    Bij temporomandibulaire dysfunctie heb je last van volgende klachten:

    • Pijn in en rond het kaakgewricht
    • Pijn aan de onderkaak, zowel in rust als in beweging
    • Uitstraling van de pijn naar aangezicht, hoofd, hals, nek, en schouders
    • Een verminderde en pijnlijke mondopening
    • Geluiden van het kaakgewricht, zoals knappen en kraken
    • Een stijf of dik gevoel rond het kaakgewricht
    • Soms wijzigingen in de manier waarop boven- en onderkaak in elkaar passen.

    De klachten kunnen zeer divers zijn en gepaard gaan met hoofdpijn, nekpijn, oorpijn en oorsuizen, pijn langs de neus, pijn achter een oog, tandpijn, duizeligheid en slikproblemen.

    Vaak zijn deze klachten het gevolg van een voortdurend aanwezige spierspanning ten gevolge van stress. Het kan zijn dat je de kaken gedurende de hele dag en ook ’s nachts op elkaar gedrukt houdt. Onze behandeling maakt gebruik van gedragstechnieken en biofeedback om de kaken terug te laten ontspannen. 

    De behandeling verloopt steeds in nauwe samenwerking met je behandelende tandarts.


  • Tinnitus

    Tinnitus of fantoomgeluid, soms ook oorsuizen genoemd gaat gepaard met het horen van sis-, fluit-, brom- of pieptonen in één of beide oren. Deze waarneming wordt door de lijder gedaan maar niet door anderen (95%). Het geluid wordt vooral waargenomen wanneer er geen of minder omgevingsgeluid is en kan zo luid zijn dat het horen wordt belemmerd. Tinnitus komt soms voor in combinatie met hyperacusis (overgevoeligheid voor externe geluiden). 

    Tinnituspatiënten vallen vandaag de dag nog al te vaak tussen de wal van de Audiologie en het schip van de GGZ. Nochtans weten we uit recent onderzoek dat (1) de luidheid van het tinnitusgeluid niet geassocieerd is met de tinnitus hinder, de tinnitus wordt pas hinderlijk als er sprake is van cognitieve misinterpretatie; en (2) dat de vrees voor tinnitus vaak hinderlijker is dan de tinnitus zelf, de tinnitus wordt minder hinderlijk in het dagelijks leven door een daling in tinnitus-gerelateerde vrees. Onderzoek toont eveneens aan dat gespecialiseerde cognitieve gedragstherapie (CBT) voor tinnitus de meest effectieve behandeling is in het verminderen van subjectieve tinnitus klachten (en dat – hoewel CBT voor tinnitus niet goedkoper is dan de standaardbehandeling, de winst aan effecten ruim opweegt tegen de kosten (Maes, et al., 2013).

    In geval van chronische tinnitus worden niet zozeer perifere, dan wel centrale veranderingen in de neurale circuits gezien als mogelijke oorzaak van de tinnituswaarneming (o.a. neuronale synchroniciteit, betrokkenheid van prefrontale en limbische gebieden, betrokkenheid autonoom (sympathisch) zenuwstelsel, ..). Tinnitus ontstaat vaak pas veel later dan aanvang van het originele gehoorprobleem en gaat vaak gepaard met stressvolle levensgebeurtenissen. Stress kan tinnitus induceren of verergeren. De betrokkenheid van het limbisch systeem en het AZS tonen aan dat fysiologische, emotionele, cognitieve, en gedragsaspecten belangrijk zijn in het in stand houden van chronische tinnitus klachten.

    Wij volgen een trapsgewijze multidisciplinaire aanpak. Patiënten dienen eerst bij de NKO-arts en audioloog gepasseerd te zijn ter uitsluitsel van organische aandoeningen zoals bv. middenoorontsteking of objectief gehoorverlies. Hierna bieden we een gespecialiseerde behandeling die in groep (of individueel) gevolgd kan worden. 


  • Fantoompijn

    Fantoompijn is een pijnsensatie die beleefd wordt als afkomstig van een geamputeerd lidmaat. Dit kan om een geamputeerd been of arm gaan, maar ook bijvoorbeeld een geamputeerde borst of een getrokken kies betreffen.